Frekans koordinasyonu ve lisanslama

İki düzenleyici yol: Amatör uydu servisi ve Ticari / EESS bantları

Bir uydudaki her radyo vericisi, ITU Radyo Tüzüğü (ITU Radio Regulations) uyarınca sorumlu ulusal telekomünikasyon idaresinden (örneğin Türkiye’de BTK, ABD’de FCC) lisans almak zorundadır[1]. Küçük uydu görevleri iki spektrum yolundan birini izler[2]:

1. Amatör uydu servisi ($144\text{-}146\text{MHz}$, $435\text{-}438\text{MHz}$, $2400\text{-}2450\text{MHz}$): Ticari amacı olmayan üniversite ve radyo amatörü görevleri, ulusal idare üzerinden yapılan ITU Ön Yayım Bilgisi (API) başvurusuyla eşzamanlı olarak IARU Uydu Koordinasyon kuruluna başvurur[3]. Telemetri protokolünün açık yayımlanması şarttır.
2. Uzay Operasyon / Yer Gözlem / Mobil Uydu servisleri: Ticari IoT takımyıldızları (Fossa Systems vb.) ve ticari görüntüleme uyduları amatör bandı kullanamaz; UHF ($400,15\text{-}401\text{MHz}$) veya S-bandı ($2025\text{-}2110\text{MHz}$ çıkış / $2200\text{-}2290\text{MHz}$ iniş) tahsislerinden başvurur.

Bant	Aralık (MHz)	Çeyrek dalga monopol (mm)	Tahsis
VHF	145,8–146	514	Amatör uydu alt bandı
UHF	435–438	172	Amatör uydu alt bandı
S	2.200–2.290	33	Uzay araştırma ve işletim aşağı bağlantısı
X	8.025–8.400	9	Yer gözlem uydusu (EESS) aşağı bağlantısı

Amatör uydu alt bantları IARU koordinasyonu ve ticari olmayan kullanım gerektirir; S ve X bantları ulusal idare aracılığıyla ITU başvurusu ister.

Yayını durdurma komutu ve harmonik bastırma

• Uzaktan yayın kesme (ITU RR No. 22.1 / 25.11): Her uzay istasyonu, zararlı girişim durumunda radyo yayınını derhal durdurabilecek güvenilir bir telekomut yeteneğine sahip olmalıdır[1].
• Harmonik ve yan yayım süzgeci: Düşük maliyetli UHF alıcı-verici yongaları (Si4463, SX1278/SX1268) güçlü ikinci ve üçüncü harmonikler ($874\text{MHz}$ hücresel bant ve $1311\text{MHz}$ L-bandı) üretir; anten çıkışından önce $>50\text{dBc}$ bastırma sağlayan çok kutuplu bir LC alçak geçiren filtre zorunludur[2].