Özgün Monografinadir lab. Research Monographs serisinde yayımlandı

PocketQube pikouyduları için malzeme mühendisliği: Ölçeklemeye dayalı bir derleme ve tasarım kılavuzu

Özgün başlık: Materials engineering for PocketQube picosatellites: A scaling-based review and design guide

Araştırma grubu
nadir lab.
Yayım
Sürüm
nadir lab. Monografisi REV 0.1, 20 Ekim 2026
Tanımlayıcı
SQ-R-002
Okuma süresi
5 dk
Lisans
CC BY-NC-ND 4.0

Bir bakışta

bir 1P PocketQube’ün taşıdığı, 1U CubeSat eylemsizlik momentine oranla pay
%3–5
sabit momentli bir mıknatısın iç duvarlardaki daha güçlü saçak alanı
8×
bir 1P biriminin toplu tutulma sıcaklık salınımı; 1U için 16–23 K
30–37 K
Engelmaier taramasında rijit FR-4/germanyum lehim bağlantılarının medyan ömrü
≈1 yıl

Öne çıkanlar

  • Ölçekleme yasaları, hangi CubeSat malzeme uygulamalarının PocketQube ölçeğinde geçerliliğini yitirdiğini gösteriyor
  • 7075-T6 taban plakaları, ECSS kurallarına göre gerilmeli korozyon çatlaması gerekçelendirmesi gerektirir
  • 1P histerezis sönümleyicilerini doyum değil, demanyetizasyon ve mıknatısın oluşturduğu ön alan sınırlar
  • Koersivite, dönüş sönümleme hızı ile ölü bant arasındaki ödünleşimi belirler; karma sönümleyici setleri önerilir
  • 30–37 K’lik ısıl salınımlar ve FR-4’ün genleşme uyumsuzluğu, lehim ömrünü bir yıl dolayıyla sınırlayabilir

Özet

50 mm’lik ve en fazla 250 g’lık kübik birimlerden oluşan modüler pikouydular olan PocketQube’ler yüz fırlatılmış uzay aracını geride bıraktı; ancak malzeme mühendislikleri hâlâ büyük ölçüde CubeSat’lardan devralınmış durumdadır. Bu derleme, söz konusu mirası açık bir ölçekleme çerçevesiyle incelemektedir. Küp kenarının yarıya inmesi, asal eylemsizlik momentini bir 1U CubeSat’ınkinin %3–5’ine ve birim alan başına ısıl eylemsizliği %50–75’ine düşürür, kütle çekim gradyanı etkilerini değiştirmez ve iç mıknatısın duvarlardaki saçak alanını sekiz kat artırır. Bu değişimler birbirine bağlı dört malzeme alanında izlenmektedir. 1,6 mm’lik kayar taban plakasında baskın riskler yapısal değil arayüzle ilgilidir: tam yaşlandırılmış 7075’in gerilmeli korozyona yatkınlığı, sürtünme aşınmasıyla tetiklenen soğuk kaynama ve sert anotlamanın boyutsal ve yorulma cezaları. Pasif manyetik yönelim kontrolü için kapalı biçimli demanyetizasyon modelleri, bir 1P birimindeki yumuşak manyetik sönümleyicilerin doyumla değil geometriyle ve mıknatısın oluşturduğu ön alanla sınırlandığını, koersivitenin ise dönüş sönümleme hızı ile artık yönelme ölü bandı arasındaki ödünleşimi belirlediğini göstermektedir; bu nedenle gerilimsiz Fe esaslı amorf şeritler ile %80 Ni–Fe elemanlardan oluşan karma setler önerilmektedir. Elektronik için toplu parametreli bir yörünge modeli 30–37 K’lik tutulma salınımları öngörmekte, Engelmaier taraması da FR-4/germanyum genleşme uyumsuzluğunun lehim bağlantısı ömrünü yaklaşık bir yılla sınırlayabileceğini göstermektedir. Laminatlar ve eklemeli imalatla üretilmiş polimerler için gaz salımı ve atomik oksijen verileri derlenmektedir. Derleme, doğrulama odaklı bir tasarım matrisi ve önceliklendirilmiş bir araştırma boşlukları listesiyle sona ermektedir.

  • PocketQube
  • Pikouydu
  • Uzay malzemeleri
  • Soğuk kaynama
  • Pasif manyetik yönelim kontrolü
  • Gaz salımı
İçindekiler

Genel bakış

Makalenin Türkçe özeti. Tam metin aşağıda İngilizce olarak yer alıyor.

Bu çalışma neyi ele alıyor?

PocketQube ekipleri malzeme seçimlerini çoğunlukla üç kaynaktan devralır: raylar, kaplamalar ve için CubeSat Tasarım Şartnamesi; gerilmeli korozyon ve gaz salımı için ’nın atıf yaptığı standartları; ve 1U–3U CubeSat’lar ile mikrouydular için geliştirilmiş pasif manyetik tasarım kuralları. Bu kaynakların her biri farklı bir uzunluk ölçeği için türetilmiştir. Alan, hacim, eylemsizlik, ısıl kapasite ve manyetik yakın alanlar karakteristik uzunluğun farklı kuvvetleriyle ölçeklendiğinden, bir CubeSat için ihtiyatlı olan bir kural PocketQube için yetersiz, anlamsız ya da gereksiz derecede kısıtlayıcı olabilir. Makale bu kuralları, 1P ölçeğinde onları yöneten fizik açısından tek bir çerçevede sınar.

Başlıca bulgular

  1. Küp kenarının yarıya inmesi asal eylemsizlik momentini 1U CubeSat’ınkinin %3,1–4,7’sine, birim alan başına ısıl eylemsizliği %50–75’ine indirir; aerodinamik açısal ivmeleri 2,7–4 kat artırır, kütle çekim gradyanı ivmelerini değiştirmez ve sabit momentli bir mıknatısın iç duvarlardaki saçak alanını sekiz kat yükseltir. Hangi malzeme uygulamalarının aktarılabileceğini 1/8’lik hacim oranı değil, bu oranlar belirler.
  2. 1,6 mm’lik dayanım açısından değil, arayüz açısından kritiktir: yatak basınçları 0,2 MPa mertebesindedir; performansı tolerans, kaplama büyümesi ve davranışı belirler. ECSS-Q-ST-70-36C, 7075-T6’yı gerilmeli korozyona karşı düşük dirençli sınıfa koyduğundan, PQ-Mat-02’deki ısıl işlemi belirtilmemiş “7075” ifadesi 7075-T73/T7351 (ya da ince levha muafiyetiyle T76) olarak okunmalıdır; 6061-T6 ve 6082-T6 arayüz gereksinimlerini yüksek dirençle karşılar.
  3. Sert anotlama metal–metal temasını ortadan kaldırarak soğuk kaynamayı azaltır; ancak 50 µm’lik bir film taban plakası genişlik toleransının yarısını tüketir, 6082’nin yorulma dayanımını %50–62 düşürür ve yüksek silisyumlu eklemeli imalat alaşımlarında daha kötü sonuç verir. Kaplama türü, kalınlığı ve sızdırmazlık işlemi çizimde belirtilmeli ve doğrulanmalıdır; PocketQube arayüzleri için vakumda sürtünme aşınması verileri hâlâ eksiktir.
  4. Bir 1P birimindeki yumuşak manyetik sönümleyiciler, doyum polarizasyonunun enerji yitimini sınırlamadığı demanyetizasyon sınırlı bir rejimde çalışır. Kısa elemanlar eleman başına yitimi azaltır, ama çok daha küçük eylemsizlik bunu fazlasıyla telafi eder: aynı çubuk takımıyla dönüş sönümleme süresi bir 1U CubeSat’a göre yaklaşık beş kat kısadır. Baskın kısıtlar, ince elemanları 0,1 A m²’lik bir dipolün yaklaşık 17–23 mm yakınında doyuran mıknatıs ön alanı ve %80 Ni–Fe için yaklaşık 2°, tavlanmış Fe esaslı amorf şeritler için yaklaşık 6° olan ölü bandıdır.
  5. Yüksek doyum polarizasyonu çevrimi büyüttüğü için değil, ön alan toleransını yükselttiği için değerlidir. Bu nedenle 1P pasif manyetik kontrol için, mıknatısın ekvator düzlemine yerleştirilmiş, gerilimsiz ve manyetik alan altında tavlanmış Fe esaslı amorf şeritler ile düşük koersiviteli Ni–Fe elemanlardan oluşan karma sönümleyici setleri; bozucu torkların gerektirdiğinden büyük olmayan, ısıl açıdan kararlı AlNiCo 5 ya da SmCo mıknatıslarla birlikte önerilmektedir.
  6. Toplu parametreli bir yörünge modeli 1P birimler için 30–37 K’lik, 1U CubeSat’lar için 16–23 K’lik tutulma salınımları öngörür. FR-4/germanyum genleşme uyumsuzluğuyla birleştiğinde Engelmaier taraması rijit lehim bağlantıları için yaklaşık bir yıllık medyan ömür verir; uzun görevlerde ısıl genleşmesi ayarlanmış alt tabakalar ya da esnek bağlantı gerekir.
  7. Gaz salımı maddesi PQ-Gen-04, ölçütünü geri kazanılmış kütle kaybına göre tarama yapan bir standarda atıf yaparken toplam kütle kaybı üzerinden uygular. Laminatlar, PEEK, PEI ve yayımlanmış verisi bulunan basılı malzemeler tarama sınırlarını geçer; ancak basılı parçalar için test sıcaklığı, baskı yönü ve nem durumu raporlanmalı, 50 °C’nin üzerinde çalışan dış parçalar ayrıca karakterize edilmelidir.

Tasarım ve doğrulama matrisi

Makale; taban plakası ve temas yüzeyleri, birincil yapı, bağlantı elemanları ve menteşeler, kalıcı mıknatıs, , elektronik ve güneş panelleri, polimerler ve eklemeli imalat parçaları, bataryalar ve itki ile manyetik temizlik için PocketQube’e özgü riskleri, önerilen malzeme ve süreçleri ve doğrulama yöntemlerini tek bir tabloda toplar. İki ortak ilke öne çıkar: ölçekleme gövde yüklerini azaltmış ama arayüz hassasiyetlerini azaltmamıştır; ve bazı CubeSat sezgileri 1P ölçeğinde işaret değiştirir. Çubuk uzunluğu dönüş sönümlemesi için beklenenden az, mıknatıs ön alanı ise beklenenden çok önemlidir; daha hafif bir uzay aracı ısıl olarak daha sert çevrim yapar.

Araştırma boşlukları

Görev başarısına etkisine göre sıralanan yedi boşluk şunlardır: PocketQube arayüzleri için vakumda sürtünme aşınması ve ayrılma verileri; 1P sönümleyicilerinin ön alanı hesaba katan tasarımı ve yörüngede doğrulanması; PocketQube Standardı’nda manyetik temizlik gereksinimi; PocketQube ölçeğindeki montajların ısıl çevrim güvenilirliği; 50 °C üzerinde basılı malzemelerin gaz salımı; küçük eklemeli imalat parçalarının nitelendirilmesi; ve PQ-Mat-02 ile PQ-Gen-04 maddelerinin açıklığa kavuşturulması.

SQ-R-002 · KANONİK İNGİLİZCE TAM METİN MONOGRAFİ

Tam metin

Bu sayfa monografinin Türkçe teknik sentezini, özetini, temel bulgularını ve tam kaynakçasını sunar. Tüm denklemlerin, etkileşimli mühendislik şekillerinin ve veri tablolarının yer aldığı kanonik tam metin İngilizce arşiv sürümündedir.

şekil:
7
tablo:
8
denklem:
14
kaynak:
81
SQ-R-002: Materials engineering for PocketQube picosatellites: A scaling-based review and design guide

Kaynaklar

  1. [1]V. Franzese, PocketQube picosatellites: survey of missions and technologies, CEAS Space J. 17 (2025) 1007–1018, doi:10.1007/s12567-025-00603-0.
  2. [2]Alba Orbital, The PocketQube Standard, https://www.albaorbital.com/pocketqube-standard (accessed 20 October 2026).
  3. [3]S. Radu, M.S. Uludag, S. Speretta, J. Bouwmeester, A. Dunn, T. Walkinshaw, P.L. Kaled Da Cas, C. Cappelletti, The PocketQube Standard, Issue 1, Delft University of Technology, Alba Orbital and GAUSS Srl, 7 June 2018.
  4. [4]Satellite Evolution Group, PocketQube community reaches 100 satellites in orbit, 26 November 2025, https://www.satelliteevolution.com/post/pocketqube-community-reaches-100-satellites-in-orbit (accessed 20 October 2026).
  5. [5]S. Valencia, C. Acevedo Nisperuza, J.E. Orduy, C. Lozano, Additive manufacturing of structural components for PocketQube-class satellites: a systematic review of materials, processes, qualification pathways, and ECSS compliance, Aerospace 13 (2026) 698, doi:10.3390/aerospace13080698.
  6. [6]M.I. Idriss, N.A. Ismail, The rise of PocketQube: an in-depth look at mission trends and attitude determination and control systems technologies, TechRxiv preprint (2025), doi:10.36227/techrxiv.175393444.46626282/v1.
  7. [7]M.S. Uludağ, S. Speretta, Delfi-PQ: in-orbit performance and lessons learned in developing a 3P PocketQube, in: Proc. 76th Int. Astronaut. Congr. (IAC 2025), Sydney, 2025, pp. 609–623, IAC-25-B4.6B.6, doi:10.52202/083084-0062.
  8. [8]J. Bouwmeester, S. Radu, M.S. Uludag, N. Chronas, S. Speretta, A. Menicucci, E.K.A. Gill, Utility and constraints of PocketQubes, CEAS Space J. 12 (2020) 573–586, doi:10.1007/s12567-020-00300-0.
  9. [9]The CubeSat Program, CubeSat Design Specification, Rev. 14.1, CP-CDS-R14.1, California Polytechnic State University, San Luis Obispo, CA, 2022.
  10. [10]ECSS, ECSS-Q-ST-70-36C, Space product assurance – Material selection for controlling stress-corrosion cracking, ESA-ESTEC, Noordwijk, 6 March 2009.
  11. [11]ECSS, ECSS-Q-ST-70-02C, Space product assurance – Thermal vacuum outgassing test for the screening of space materials, ESA-ESTEC, Noordwijk, 15 November 2008.
  12. [12]D.T. Gerhardt, S.E. Palo, Passive magnetic attitude control for CubeSat spacecraft, in: Proc. 24th Annu. AIAA/USU Conf. Small Satellites, Logan, UT, 2010, SSC10-VIII-5.
  13. [13]F. Santoni, M. Zelli, Passive magnetic attitude stabilization of the UNISAT-4 microsatellite, Acta Astronaut. 65 (2009) 792–803, doi:10.1016/j.actaastro.2009.03.012.
  14. [14]M.L. Battagliere, F. Santoni, F. Piergentili, M. Ovchinnikov, F. Graziani, Passive magnetic attitude stabilization system of the EduSAT microsatellite, Proc. Inst. Mech. Eng. G J. Aerosp. Eng. 224 (2010) 1097–1106, doi:10.1243/09544100JAERO732.
  15. [15]M.A.C. Silva, D.C. Guerrieri, A. Cervone, E. Gill, A review of MEMS micropropulsion technologies for CubeSats and PocketQubes, Acta Astronaut. 143 (2018) 234–243, doi:10.1016/j.actaastro.2017.11.049.
  16. [16]F. Keller, M.S. Hunter, D.L. Robinson, Structural features of oxide coatings on aluminum, J. Electrochem. Soc. 100 (1953) 411–419.
  17. [17]J.P. O’Sullivan, G.C. Wood, The morphology and mechanism of formation of porous anodic films on aluminium, Proc. R. Soc. Lond. A 317 (1970) 511–543.
  18. [18]U.S. Department of Defense, MIL-A-8625F, Anodic Coatings for Aluminum and Aluminum Alloys, 1993.
  19. [19]G.A. Edwards, K. Stiller, G.L. Dunlop, M.J. Couper, The precipitation sequence in Al–Mg–Si alloys, Acta Mater. 46 (1998) 3893–3904.
  20. [20]H.W. Zandbergen, S.J. Andersen, J. Jansen, Structure determination of Mg₅Si₆ particles in Al by dynamic electron diffraction studies, Science 277 (1997) 1221–1225.
  21. [21]L.K. Berg, J. Gjønnes, V. Hansen, X.Z. Li, M. Knutson-Wedel, G. Waterloo, D. Schryvers, L.R. Wallenberg, GP-zones in Al–Zn–Mg alloys and their role in artificial aging, Acta Mater. 49 (2001) 3443–3451.
  22. [22]M.O. Speidel, Stress corrosion cracking of aluminum alloys, Metall. Trans. A 6 (1975) 631–651.
  23. [23]N.J.H. Holroyd, G.M. Scamans, Stress corrosion cracking in Al–Zn–Mg–Cu aluminum alloys in saline environments, Metall. Mater. Trans. A 44 (2013) 1230–1253.
  24. [24]E.A. Starke Jr., J.T. Staley, Application of modern aluminum alloys to aircraft, Prog. Aerosp. Sci. 32 (1996) 131–172.
  25. [25]ASM International, ASM Handbook, Vol. 2: Properties and Selection: Nonferrous Alloys and Special-Purpose Materials, ASM International, Materials Park, OH, 1990.
  26. [26]U.S. Department of Defense, MIL-HDBK-5J, Metallic Materials and Elements for Aerospace Vehicle Structures, 2003.
  27. [27]EOS GmbH, EOS Aluminium AlSi10Mg for EOS M 290 (30 µm), material data sheet, Krailling, Germany, 2020.
  28. [28]C.A. Harper (Ed.), Electronic Packaging and Interconnection Handbook, fourth ed., McGraw-Hill, New York, 2005.
  29. [29]CRP Technology, Windform XT 2.0, technical data sheet, https://www.windform.com/top-line/windform-xt-2-0/ (accessed 20 October 2026).
  30. [30]M.F. Ashby, Materials Selection in Mechanical Design, fifth ed., Butterworth-Heinemann, Oxford, 2017.
  31. [31]ARRK, FDM ULTEM 9085 resin, material data sheet, 2021.
  32. [32]R. Kovács, V. Józsa, Thermal analysis of the SMOG-1 PocketQube satellite, Appl. Therm. Eng. 139 (2018) 506–513, doi:10.1016/j.applthermaleng.2018.05.020.
  33. [33]CompositesWorld, Satellite deployer redesign supported by 3D-printed composites, 3 June 2020, https://www.compositesworld.com/articles/satellite-deployer-redesign-supported-by-3d-printed-composites (accessed 20 October 2026).
  34. [34]E.W. Roberts, Space tribology: its role in spacecraft mechanisms, J. Phys. D Appl. Phys. 45 (2012) 503001.
  35. [35]A. Merstallinger, M. Sales, E. Semerad, B.D. Dunn, Assessment of Cold Welding between Separable Contact Surfaces due to Impact and Fretting under Vacuum, ESA STM-279, ESA Communications, Noordwijk, 2009.
  36. [36]R. Holzbauer, A. Merstallinger, L. Gaillard, N. Bamsey, Cold welding under space and launch conditions, in: Proc. 47th Aerospace Mechanisms Symp., NASA Langley Research Center, Hampton, VA, 2024, pp. 519–528.
  37. [37]A. Merstallinger, R. Holzbauer, N. Bamsey, Cold welding in hold down points of space mechanisms due to fretting when omitting grease, Lubricants 9 (2021) 72, doi:10.3390/lubricants9080072.
  38. [38]M.R. Johnson, The Galileo high gain antenna deployment anomaly, in: Proc. 28th Aerospace Mechanisms Symp., NASA CP-3260, 1994, pp. 359–377.
  39. [39]G.E. Thompson, G.C. Wood, Porous anodic film formation on aluminium, Nature 290 (1981) 230–232.
  40. [40]E. Dallari, M. Bononi, A. Pola, M. Tocci, P. Veronesi, R. Giovanardi, Pulsed current effect on the hard anodizing of an AlSi10Mg aluminum alloy obtained via additive manufacturing, Surfaces 6 (2023) 97–113, doi:10.3390/surfaces6010008.
  41. [41]L. Winter, T. Lampke, Fatigue resistance of an anodized and hardanodized 6082 aluminum alloy depending on the coating thickness in the high cycle regime, Adv. Eng. Mater. 25 (2023) 2300394, doi:10.1002/adem.202300394.
  42. [42]R.E. Fischell, Magnetic damping of the angular motions of Earth satellites, ARS J. 31 (1961) 1210–1217.
  43. [43]J.M.D. Coey, Magnetism and Magnetic Materials, Cambridge University Press, Cambridge, 2010.
  44. [44]Magnetic Materials Producers Association, Standard Specifications for Permanent Magnet Materials, MMPA Standard No. 0100-00, Chicago, IL, 2000.
  45. [45]Grizu-263 Space Team, Grizu-263A, Zonguldak Bülent Ecevit University, https://grizu263.beun.edu.tr/cep-uydu/grizu-263a.html (accessed 20 October 2026).
  46. [46]Grizu-263 Space Team, grizu-263A: PocketQube satellite project, poster, ARF2019, Zonguldak Bülent Ecevit University, 2019.
  47. [47]D.-X. Chen, J.A. Brug, R.B. Goldfarb, Demagnetizing factors for cylinders, IEEE Trans. Magn. 27 (1991) 3601–3619.
  48. [48]M. Sato, Y. Ishii, Simple and approximate expressions of demagnetizing factors of uniformly magnetized rectangular rod and cylinder, J. Appl. Phys. 66 (1989) 983–985.
  49. [49]A. Aharoni, Demagnetizing factors for rectangular ferromagnetic prisms, J. Appl. Phys. 83 (1998) 3432–3434.
  50. [50]F. Fiorillo, F. Santoni, E. Ferrara, M.L. Battagliere, O. Bottauscio, F. Graziani, Soft magnets for passive attitude stabilization of small satellites, IEEE Trans. Magn. 46 (2010) 670–673, doi:10.1109/TMAG.2009.2033345.
  51. [51]Metglas Inc., Metglas Magnetic Alloy 2605SA1 (iron based), technical bulletin, Conway, SC, 2021.
  52. [52]G. Herzer, Modern soft magnets: amorphous and nanocrystalline materials, Acta Mater. 61 (2013) 718–734.
  53. [53]A. Farrahi, Á. Sanz-Andrés, Efficiency of hysteresis rods in small spacecraft attitude stabilization, Sci. World J. 2013 (2013) 459573, doi:10.1155/2013/459573.
  54. [54]R.M. Bozorth, Ferromagnetism, Van Nostrand, New York, 1951.
  55. [55]R.C. O’Handley, Modern Magnetic Materials: Principles and Applications, Wiley, New York, 2000.
  56. [56]W. Klement, R.H. Willens, P. Duwez, Non-crystalline structure in solidified gold–silicon alloys, Nature 187 (1960) 869–870.
  57. [57]Y. Yoshizawa, S. Oguma, K. Yamauchi, New Fe-based soft magnetic alloys composed of ultrafine grain structure, J. Appl. Phys. 64 (1988) 6044–6046.
  58. [58]S. Radu, M.S. Uludag, S. Speretta, J. Bouwmeester, E. Gill, N. Foteinakis, Delfi-PQ: the first PocketQube of Delft University of Technology, in: Proc. 69th Int. Astronaut. Congr., Bremen, 2018, IAC-18-B4.6B.5.
  59. [59]M. Gleydura, Pico-torQuer: magnetorquer-only attitude control for a 1P PocketQube using PCB-embedded coils, Discovery Day 2023, Embry-Riddle Aeronautical University, Daytona Beach, FL, 2023.
  60. [60]D.G. Gilmore (Ed.), Spacecraft Thermal Control Handbook, Vol. I: Fundamental Technologies, second ed., The Aerospace Press, El Segundo, CA, 2002.
  61. [61]G.D. Krebs, ATL 1 (MO 106), Gunter’s Space Page, https://space.skyrocket.de/doc_sdat/atl-1.htm (accessed 20 October 2026).
  62. [62]N.M. Torabi, J.K. Lumpp, J.E. Lumpp, Materials selection and processing techniques for small spacecraft solar cell arrays, in: Proc. Int. Symp. Microelectronics (IMAPS 2011), 2011, pp. 789–799, doi:10.4071/isom-2011-WP4-Paper3.
  63. [63]S. Asundi, M. Mahin, V. Nagabhushan, T.Y. Lin, N. Fitz-Coy, Composite and PCB based implementations of a solar panel design for SwampSat, in: Proc. 24th Annu. AIAA/USU Conf. Small Satellites, Logan, UT, 2010, SSC10-III-12.
  64. [64]W. Engelmaier, Fatigue life of leadless chip carrier solder joints during power cycling, IEEE Trans. Compon. Hybrids Manuf. Technol. 6 (1983) 232–237.
  65. [65]IPC, IPC-SM-785, Guidelines for Accelerated Reliability Testing of Surface Mount Solder Attachments, IPC, Northbrook, IL, 1992.
  66. [66]ECSS, ECSS-Q-ST-70-38C Rev.1, Space product assurance – High-reliability soldering for surface-mount and mixed technology, ESA-ESTEC, Noordwijk, 15 September 2017.
  67. [67]G.T. Galyon, Annotated tin whisker bibliography and anthology, IEEE Trans. Electron. Packag. Manuf. 28 (2005) 94–122.
  68. [68]J.A. Brusse, G.J. Ewell, J.P. Siplon, Tin whiskers: attributes and mitigation, in: Proc. 22nd Capacitor and Resistor Technology Symp. (CARTS 2002), New Orleans, LA, 2002, pp. 67–80.
  69. [69]NASA Goddard Space Flight Center, Tin whisker (and other metal whisker) homepage: specification language regarding pure tin, https://nepp.nasa.gov/whisker/reference/eee_specs/spec_lang.html (accessed 20 October 2026).
  70. [70]W.J. Plumbridge, Tin pest issues in lead-free electronic solders, J. Mater. Sci. Mater. Electron. 18 (2007) 307–318.
  71. [71]University of Luxembourg, University of Luxembourg’s first satellite successfully launched on SpaceX Falcon 9, January 2025, https://sciencebusiness.net/network-updates/university-luxembourgs-first-satellite-successfully-launched-spacex-falcon-9 (accessed 20 October 2026).
  72. [72]ASTM International, ASTM E595-15(2021), Standard Test Method for Total Mass Loss and Collected Volatile Condensable Materials from Outgassing in a Vacuum Environment, West Conshohocken, PA, 2021.
  73. [73]NASA Goddard Space Flight Center, Outgassing data for selecting spacecraft materials, online database, https://outgassing.nasa.gov (accessed 20 October 2026).
  74. [74]N.A. Walter, J.J. Scialdone, Outgassing Data for Selecting Spacecraft Materials, NASA Reference Publication 1124, Revision 4, NASA Goddard Space Flight Center, Greenbelt, MD, 1997.
  75. [75]Stratasys, FDM ULTEM 1010 resin, material data sheet, Eden Prairie, MN, 2020.
  76. [76]Braskem, ASTM E595 outgas testing of polypropylene 3D-printing filaments, technical note, São Paulo, 2021.
  77. [77]B.A. Banks, J.A. Backus, K.K. de Groh, Atomic oxygen erosion yield predictive tool for spacecraft polymers in low Earth orbit, NASA/TM-2008-215490, NASA Glenn Research Center, Cleveland, OH, 2008.
  78. [78]K.K. de Groh, B.A. Banks, C.E. McCarthy, R.N. Rucker, L.M. Roberts, L.A. Berger, MISSE 2 PEACE polymers atomic oxygen erosion experiment on the International Space Station, High Perform. Polym. 20 (2008) 388–409.
  79. [79]TCT Magazine, Windform XT 2.0 materials pass ESA outgassing tests for 3D printed components, 11 September 2015.
  80. [80]A. Vignato, A. Carasi, L. Dallago, G. Porcarelli, L. Olivieri, F. Toson, G. Colombatti, Development of a miniaturized antenna deployment mechanism for PocketQube applications, in: Proc. 76th Int. Astronaut. Congr. (IAC 2025), Sydney, 2025, IAC-25,E2,4,11,x101070, doi:10.52202/083098-0031.
  81. [81]A. Cervone, B. Zandbergen, D.C. Guerrieri, M. De Athayde Costa e Silva, I. Krusharev, H. van Zeijl, Green micro-resistojet research at Delft University of Technology: new options for Cubesat propulsion, CEAS Space J. 9 (2017) 111–125, doi:10.1007/s12567-016-0135-3.

Bu makaleye atıf

@techreport{nadirlab2026pocketqube,
  author      = {{nadir lab.}},
  title       = {{Materials engineering for PocketQube picosatellites: A scaling-based review and design guide}},
  institution = {nadir lab.},
  number      = {SQ-R-002},
  year        = {2026},
  month       = oct,
  note        = {nadir lab. Research Monographs},
  url         = {https://nadirlab.space/research/pocketqube-materials-review/}
}

nadir lab.’da

Diğer monografiler