TARİHSEL MÜHENDİSLİK KRONİĞİ // 1957 — 2024 (19 DOSYA)
Sputnik-1 (1957), OSCAR-1 (1961) ve UoSAT-1'den (1981) başlayarak 1999 CubeSat şartnamesi, 2003 Eurockot öncüleri, 2009/2013 PocketQube devrimi, Mars'taki MarCO-A/B ve Dimorphos'taki ASI 6U LICIACube görevlerine uzanan minyatür uzay araçlarının evrimini belgeleyen birincil kaynaklı teknik incelemeler.
DÖNEM // 2021-2024 (8 DOSYA)
Mars'taki MarCO-A/B ve DART görevindeki ASI'nin 6U LICIACube uydusunun ardından, ESA'nın Hera görevi 7 Ekim 2024'te 6U XL CubeSat'lar Milani ve Juventas'ı taşıyarak fırlatıldı.
Avrupa'nın Ariane 6 roketi, 9 Temmuz 2024'teki ilk VA262 görevi sırasında sekiz kurumsal ve üniversite CubeSat'ını 580 km dairesel alçak Dünya yörüngesine yerleştirdi.
SpaceX'in Transporter-8 ortak fırlatma görevi, BME Budapeşte'nin 3P MRC-100 ve URE/AMSAT-EA'nın 1.5P URESAT-1 uydularının öncülüğünde altı PocketQube'u Güneş'e eşzamanlı yörüngeye enjekte etti.
Kasım 2022'de 25 kg ağırlığındaki 12U CAPSTONE uzay aracı Ay'ın Yakın Doğrusal Halo Yörüngesi'ne (NRHO) girdi ve hemen ardından SLS Artemis I üzerinde on adet 6U Ay çevresi CubeSat'ı konuşlandırıldı.
ASI için Argotec tarafından üretilen 14 kg ağırlığındaki 6U LICIACube, çarpışmadan 15 gün önce NASA'nın DART uzay aracından ayrıldı ve Dimorphos püskürtü bulutunu 55 km mesafeden görüntüledi.
13 Ocak 2022'de Cape Canaveral SLC-40'tan fırlatılan Falcon 9 Transporter-3, dokuz ülkeden 21 PocketQube'u 525 km Güneş'e eşzamanlı yörüngeye enjekte etti.
Birincil Literatür ve Arşiv Dosyaları
22 Mart 2021'de Baykonur'dan fırlatılan İtalyan UniSat-7 ana uzay aracı, yörüngede üç PocketQube bıraktı: Macaristan'ın 1P SMOG-1, Arjantin'in DIY-1 ve 6P STECCO uyduları.
24 Ocak 2021'de Falcon 9 Transporter-1, 143 uydu taşıyarak Cape Canaveral'dan havalandı ve küçük uydular için üç ayda bir düzenli SSO ortak fırlatma erişimini başlattı.
DÖNEM // 2013-2020 (4 DOSYA)
6 Aralık 2019'da Yeni Zelanda Mahia'dan fırlatılan Alba Cluster 2, SMOG-P ve FossaSat-1 dahil altı PocketQube'u ~385 km yörüngeye yerleştirdi.
5 Mayıs 2018'de InSight ile birlikte fırlatılan 13.5 kg ağırlığındaki ikiz 6U CubeSat'lar MarCO-A ve MarCO-B, Mars'a seyahat ederek 26 Kasım 2018'de gerçek zamanlı EDL telemetrisini aktardı.
15 Şubat 2017'de Hindistan'ın PSLV-C37 roketi, 88 adet 3U Planet Dove uydusunun öncülüğünde Cartosat-2D ile birlikte 101 uluslararası CubeSat taşıyarak Sriharikota'dan fırlatıldı.
Prof. Bob Twiggs'in 2009'da 50×50×50 mm (1P) standardını önermesinden dört yıl sonra, UniSat-5 Dnepr roketiyle fırlatıldı ve ilk dört PocketQube'u LEO'ya bıraktı.
Birincil Literatür ve Arşiv Dosyaları
DÖNEM // 1957-2012 (7 DOSYA)
10 cm'lik CubeSat'ı ortaklaşa icat etmesinden on yıl sonra Prof. Robert J. Twiggs, 2009 CubeSat Çalıştayı'nda 5 cm'lik PocketQube (1P = 50×50×50 mm, ≤ 250 g) standardını tanıttı.
28 Nisan 2008'de ISRO'nun PSLV-C9 roketi, TU Delft'in 3U Delfi-C3 uydusunun öncülüğünde altı Avrupa, Kanada ve Japon CubeSat'ını 635 km Güneş'e eşzamanlı yörüngeye yerleştirdi.
30 Haziran 2003'te saat 14:15 UTC'de, Plesetsk Kozmodromu'ndan fırlatılan bir Rockot / Briz-KM aracı ilk beş 1U CubeSat'ı ve ilk 3U CubeSat'ı (QuakeSat) yörüngeye bıraktı.
1999 yılında Prof. Bob Twiggs ve Prof. Jordi Puig-Suari, 100×100×113.5 mm (1U) CubeSat şartnamesini ve yay tahrikli P-POD dağıtıcısını oluşturdu.
Surrey'de Sir Martin Sweeting liderliğinde geliştirilen 52 kg'lık UoSAT-1 (UO-9), 1981'de ticari hazır (COTS) mikroişlemcilerin (RCA 1802 ve Ferranti F100-L) LEO'da güvenilir biçimde çalışabileceğini kanıtladı.
Project OSCAR radyo amatörleri tarafından inşa edilen 4.5 kg'lık OSCAR-1, 144.983 MHz frekansında 'HI' mors sinyali göndererek dünyanın ilk hükümet dışı (amatör) uydusu ve ilk amatör ikincil yükü olarak 12 Aralık 1961'de fırlatıldı.
Uzay Çağı küçük kürelerle başladı: Sputnik-1 (4 Ekim 1957, 20/40 MHz vericiler) ve güneş enerjisiyle çalışan ilk uydu olan 1.47 kg ağırlığında, 15.2 cm çapındaki Vanguard-1 (17 Mart 1958).